İnsanların ötekileştirilerek anlatıldığı, yargılandığı , hor görüldüğü bir dünyada insanlığıyla var olan sayılı isimlerden birisi... Sanattan anlamayan bir millet olarak ve keza insanlığı da sayılara düşüren bir toplum olarak sen bu topluma fazlasın be Çocuk...
Öyle ki insanlık kendini bilmezlerin eline düşmüş... Öyle ki kendisini bile bilmeyenlerin ayaklarının altlarında ezilir olmuş... Ayaklar ki biçare... Sen böylelerine çok fazlasın... Biliyorum aslında yapacak pek bir şey yok ya da varsa da pek gözle görülür değil. Ama biliyorum ki senin umutların var ve benimde öyle... Biliyorum ki bir gün herkesinde olacak... Çünkü evvela şunu biliyorum ki ben ; umut var ise her şeyin var demektir. Ama umut yoksa hiçbir şeyin yok! Hiçbir zaman olmamak gibi... Hani koca bir boşluk gibi... Ne varsın ne yoksun... Ne varlığını biliyorsun ne de yokluğunu... Hiçlik ama hiç olamamak arası bir şey... Belkide şey bile olamamak işte... Fazlasın Çocuk, fazla... Öyle az ki bu millet, sen fazlasın işte... Yarınlarda ol sen çocuk... En yarınlarda, en görülesi ışıklarda hep sen ol..
Kurulası bir düşsün sen Çocuk... Umuda giden bir yol... İnsanlığı hatırlatan bir giz... Görülesi bir yarın belkide... Dilerim bir gün seni anlamak bu kadar anlamsızlar için zor olmaz... Dilerim bir gün sen sensizliği düşünüp üzülenler arasında hapsolur kalırsın... Şarkılarınla düşüncelerinle tarzınla ve bir çoğunun anlamadığı düşüncelerinle en güzel an'larda ol... Seviliyorsun sen Çocuk... Seviliyorsun sen, Cem ADRİAN...
ŞEHNAZ TEKİN
"Yazısı için Şehnaz Tekin'e teşekkür ederim... Yüreğine, kalemine sağlık Şehnaz..." (Yavuz Okumuş)
