Sevmek Çok Güzel Ama...

  Duvarlar bu gece sanki meydan okuyorlar bana... Üzerime üzerime geliyorlar bu karanlık odada... Kapılar kapalı hep bana. Ne kimseyi alabiliyorum içiri ne de kendim çıkıp gidebiliyorum. Sesler... Sesler duyuyorum... Ayak sesleri, konuşmalar, gülüşmeler, ağlamalar, hıçkırıklar... Bu odanın dışında akıyordu hayat. Bu odanın dışında yaşıyordu insanlar... Benden ve herşeyden habersiz...
 
  Tam merkezindeyim karanlığın. Ellerimle dokunabiliyorum bazen ona.  Korkutuyor karanlık beni. Ama ne ay'ı istiyorum, ne de yıldızları... Sen aydınlat karanlığımı ışığınla. Sadece seni istiyorum.
 
   Ben sadece izledim hayatımın bu noktaya gelişini. Sadece izledim beni sana mahkum edişini. Hiç birşey yapmadım herşeyim olurken sen. Hiç birşey yapmadım herşeyimi alıp götürürken sen. Ben sadece izledim...

   İşte şimdi yalnızım bu odada. Dışarıda ne varsa boş. Sensiz herşey yarım. Sensiz herşey eksik. Sensiz her yer karanlık. Sensiz hayat yok!

   Bekliyorum... Beklemek çok zor! Özlüyorum... Özlemek çok zor! Susuyorum... Susmak çok zor! Seviyorum... Sevmek çok güzel  ama yokluğun çok zor!

                                                                                                   Yavuz Okumuş